Belki 2 yıldır kızımızın yatağımıza gelmemesi ile ilgili çaba sarf ediyoruz. Önceleri yatağımızda deli gibi yatması, ayaklarını ağzımıza sokması, zaman geçtikçe ise büyüdüğü için kapladığı yer sorun olmaya başladı.
Tanıdıklardan duydğum hikayeler sebebiyle de gelmesini yasaklamadan, kendisini ikna etmenin en iyi yöntem olduğuna da emindim. Yakından takibe aldığımda fark ettim ki kızımız 02.30 - 03.00 arasında geliyor. O arada gelmez ise sabah 6 civarında mutlaka geliyor. Bunlar uykusunun hafiflediği saatler.
Geldiği anda çok kararlı (ve acıklı) bir şekilde kalkıp onu yatağına götürmek şarttı. Bu yıldırıcı bir çaba, ancak kesin sonuç veriyor. Zamanla artık ya hiç gelmiyor veya geri gönderdiğimde ise kendi kendine gitmeye başladı.
Bu çalışma meyve vermeye başladığında ise küçük hanıma bazı ödüller sunmaya başladım: sabaha kadar kendi yatağında yattığında ona ne kadar mutlu olduğumu bunun karşılığında bir “X” hak ettiğini (değişken minik hediyeler. örn: sticker, çok beğendiği renkli kalemim, minik bir çikolata, bonbon, vs…) Zamanla ödüller değerini kaybetti ancak alışkanlık kaldı.
Yanıtlayın