çocuklaHayat

Bebek yaşlarında emzik, ilerleyen aylarda bir oyuncak ayı veya battaniye bir çocuğun ilk ilişki kurduğu, ona rahatlık veren ve tamamiyle kendi kontrolü altına olan “canlı” eşya olabilir.

Anne ve Baba her zaman güvenilir olamayabilirler - bebeğe dikkatlerini veremiyebilirler, bazen de miniği hayal kırıklığına bile uğratabilirler - ancak ilişki kurduğu “şey” her daim onun için hazırda bekleyecek, tüm sevgisini, kızgınlığını ve ihmalini kabullenecek ve özgüvenini arttıracaktır. Çocuğun kendisini güvende ve iyi hissetmesini sağlayacaktır.

Bir çocuğun oyuncak ayısına veya battaniyesine 6 veya belki de 8 yaşına kadar bağlılık göstermesinin gelişmemişlik veya zayıflık olarak görülmemesi gerektiğine, aksine iyi birşey olabileceğine inanıyorum.

Elbette anne olmadan evvel böyle bir durum hakkındaki düşünce ve yorumum farklıydı. 3 yaşını geçen kızımın hala emzikle dolaşması, sadece diş sağlığı açısından kötü değil, toplumsal olarak da kabul edilmezdi.  Fakat kendi yorumumu katmayı başardığımı düşünüyorum.

7 aylık bebeğime yataktan kalkarken emziğin bir uyku aracı olduğuna dair kısa bir konuşma yaparak, ondan vedalaşıyorduk. Sokağa çıktığımızda ise emziğin ağızda değil, kutusunda yanımızda olabileceğini kabullendik. Koşulsuz, şartsız uyuyacağı zamanlarda emziğini kendisine vermeyi ihmal etmedim.

Yaşı ilerledikçe (2 civarı) bir günün gelip büyüdüğü için emziği bırakabileceği hakkında sohbetler ettik. Yukarıda bahsettiğim kızgınlığını emzik ile giderdiğini de en belirgin şekilde 2 - 3 yaş arası yaşadık. Canı acıdığında, bana kızdığında veya olumsuzlukla karşılaştığında hemen odasına, yatağındaki emziğine koşardı. Benim tek şartım emziğin yatağında kalmasıydı.

28 ay civarında ona yepyeni 6 emzik aldım. 33 aylıkken bezini de bırakmasını bekledim. Bezsizliğin de onu üzebileceğini düşünmüştüm. Bu arada eskiyen emzikler birer birer azalmaya başladı. Artık konuşan, kendi kararlarını verebilen kızımın da onayı ile delinmiş, yırtılmış emzikleri atıyorduk. Son üç emziğin birini kendi makas ile kesip: “bu eskidi, artık at anne” dedi.

Ertesi gün de diğerlerini istemediğini söyleyerek, kendi elleri ile çöpe attı.

Emziğe olan bağımlılığın, parmak emmeye dönüşmemesi için ona yerine koyabileceğimiz yeni bazı “canlı” eşyalar önerdim. Var olan bebeklerinden birini seçti ve bundan böyle uyku arkadaşımız o oldu…

O eşyanın eski bağlılığının yerini hemen tutamayacağı için bol sevgi ve şevkat ile destekledim. Zamanla o eşyaya olan bağlılığı da azaldı ve artık dönem dönem çeşitli şeylere ilgi göstermeye başladı.