Arkadaş olalım mı?

Senelerdir kızım için oyun saatleri ve buluşmaları düzenliyorum. Tabiiki bu buluşmalara katılan çocuk ve anneler benim tercihlerim doğrultusunda seçilmiş oluyor: sohbet etmekten hoşlandığım, ortak ilgi alanımız olan, çocuğu sakin, ısırıp, vurmayan kişiler…

4.5 yaşına gelince, Paprika artık kimlerle oynamak istediğine dair işaretler vermeye başladı. Hiç tanımadığım veya bazı alışkanlıklarından hoşlanmadığım çocuklardan bahsediyorum…

Ama ona kiminle arkadaş olup, olmayacağını söyleyebilir miyim? Bu durumlarda “ben olsam ne yapardım?” sistemini uyguluyorum ve çok net hatırlıyorum ki ben annemin bana kimlerle arkadaşlık etmem gerektiğini söylediği zamanlardan hiç mi hiç hoşlanmıyordum. Hem dünyanın en yaramaz çocuğu bile olsa, kızımın gözlerim önünde onunla kontrollü oynamasını, arkamdan iş çevirmesine tercih ederim.

Yeni yeni fark ettim ki bütün gününü yuvada geçiren Paprikanın arkadaşlıklarına doyduğunu var saymak büyük bir yanlış. Okul sonrası bize misafir gelen bir çocuk ile minik yüreğimin geçirdiği 2 saat ilişkilerini güçlendirmek, yaratıcı oyunlarını arttırmak adına büyük fırsatlar oldu. Kızım eve geldiklerinde birden bire başka bir role bürünüyor sanki. Ev sahibi oluyor, evimizin kurallarını diğer çocuğa özenle anlatıyor, oyuncaklarını sunuyor… birlikte oynuyorlar.

Yuvada geçirilen zamanlarda çocukların grup halinde bir projeyi tamamlamak üzere davranmaları gerekiyor. Bire bir oyunlarda ise muhteşem diyaloglar ortaya çıkıyor. Onlara ihtiyaçları olabilecek malzemeleri çıkartıyor ve ortadan çekiliyorum. Baş başa kalan 1 metrelikler hiç müdahale gerektirmeden saatlerce oynuyorlar.

Popularity: 1% [?]

İlgili yazılar:

1. Arkadaş Çocuğu Parkta Sarmaşdolaş Zamane çocukların bizler gibi olmadığı kesin. Bambaşka bir gezegende yetişiyor olmalılar... ancak içimizdeki o yaşta olan çocuk ile teması kaybetmez isek, bu gençlerle de diyaloğu sürdürebileceğimize inanıyorum....
2. Kağıt Bebekler Hangi birimiz çok nadiren alınan, büyük itina ile kesilip, çeşit çeşit kıyafetler yakıştırılan, kırışmasın diye özenle kitap aralarında saklanan kağıt bebekler ile oynamadık? Paprika 20 aylıktı bu web sitesini keşfettiğimde. Birlikte yapabileceğimiz çok güzel bir faaliyet bulmuştum. 20 aylıkken bebeği ve üzerine gelecek herşeyi kendim kesip ona yapıştırmasını bırakıyordum. Zamanla boyamaya, ne giydirmek istediğini seçmeye ve kesmeye de başladı. 4.5 yaşına gelen kızım hala ara ara çıkardığım bu oyundan büyük keyif alıyor. Yuvada işlenen konuları evde takviye etmek için de çok iyi bir araç…… Devamı burada......
3. Benim tepkimi alan Reklam Exper yeni televizyon reklamında mutfakta çalışan anneyi görüntülüyor. Baba oğul ise koridorda top oynuyorlar. Annenin başına topun gelmesi ile "Exper, Exper!" diye feryat eder… Orada takılı kalmış olmalıyım ki ne dedi de Exper topu yutup, baba oğula bir futbol oyunu açtı farkında değilim. Bu nasıl bir reklamdır? Der ki: evcil hayvan almayın, havlayan bir dizüstünüz olsun annenin canı sıkılığında dizüstünü açsın herkes sussun baba oğul birlikte kaliteli, hareketli zaman geçireceklerine – masa başında bilgisayara takılsınlar anne kafasını dinleyince daha mutlu oluyor Konuda uzmanların nasıl daha iyi olabilirdi hakkında söyleyecekleri birşeyler vardır. Anne olarak ben, bu ürünü, böyle bir reklam ile…...