Efsane: Bebeğinizin herşeyi yapmasına yardım ederseniz, kendine asla güvenmeyecektir.
Gerçek: Ufaklığınıza koltuğun altına kaçmış oyuncağını almasında veya yemeğini yerken kaşığını doldurmasına biraz destek vermek ile bunları onun yerine yapmak arasında dağlar kadar fark var. Uykuya geçmeyi örnek alalım: Bir süre zarfında kendi kendini sakinleştirip uykuya dalacağını öğrenecektir, bu süre zarfında onu pışpışlar, elini tutar veya başka bir yöntem ile uykuya geçmesinde yardımcı olursanız korkak bir pısırık olmayacaktır.
Yatma vaktinde elbette onu beşiğine atıp, üzerine kapıyı kapatıp yarım saat ağlamasına izin vermek istemezsiniz. Ona yalnız uykuya dalması için 4. ay itibariyle adım adım yardımcı olun: Sırtını sıvazlamak veya elini tutmak ile başlayın. Bir kaç gün veya hafta sonra (her çocuk ve ebeveyn için farklı) bebeğinizi kısa aralıklarla (bir dakika) yalnız bırakın. Aralıkları git gide açarken ağladığı zamanlarda tekrar yanına dönün.
Benzeri bir yaklaşımı bebeğiniz için yeni her tür beceri ile kullanabilirsiniz. Bebeğinizi yaşına göre zor olanı başardığında özgüveni artacaktır.
Efsane: Bebeğin özgüvenine anlamayacağı şeyler söyleyerek zarar veremezsiniz, nasılsa daha bir bebek.
Gerçek: Bebekler kelimeleri belki anlayamazlar ama yüzünüzdeki ifade onaylamıyorsa veya ses tonunuz herhangi bir şekilde alaycı ise bunu fark edeceklerdir. Herşeye gereksiz tezahürat etmenize gerek yokken (“bu ne harika bir k**a” gibi), yine de ona saygı ve şevk ile yaklaşmakta fayda var. Bebeğinizin yemek zamanını fırsat bilip telefonda muhabbet edeceğinize, onunla sohbet etme fırsatını kaçırmayın. Bebeğiniz yeni bir beceri geliştirdiğinde (dönmek, başbaş yapmak gibi) tezahürat edip ona sarılın. Ona bu gelişimlerine ne kadar sevindiğinizi gösterirseniz o vereceğiniz mesaj o kadar kuvvetli olacaktır. Çocuğunuzun yaptıkları sizin için önemli!
Yanıtlayın