Benden yaklaşık 1.5 yıl sonra doğum yapmış komşumun zaman zaman sesleri evimize yansır. Genelde  21.30 civarında ailecek oynadıkları kovalamaca, saklambaç veya birbirini gıdıklamaca gibi oyunlardan kahkaha dolu sesler duyulurken aklımdan geçen minik kızın kaçta yatacağı olur.

Çok net hatırlıyorum, komşu kızımız ancak 10 aylıkken, bize doğru gelen sesler ile irkildim. Öğlen civarı bebek ağlarken annesi "ne istiyorsun, anlamıyorum!" şeklinde bağırıyordu. Bebeğin sesi kesilmediği gibi, yere birşeyler çarpmaya başladı. Ne düşündüğümü hatırlamıyorum, sadece anahtarımı kaptığım gibi kapılarında beliriverdim. Ne ile karşılaşacağımı bilmiyordum – sadece anne ve çocuğu birbirinden uzaklaştırmanın faydalı olabileceği aklımdaydı.

O güne kadar benimle belki hiç karşılaşmamış komşumun yüzündeki şaşkın ifadeyi anlatmama gerek yok herhalde. Biraz utanmış, biraz da "sana ne kadın?" tavrı ile teşekkür edip beni gönderdi. Yine de beklenmedik ziyaretim onları konularından uzaklaştırmaya yaradı.

Ne yazık ki o gün gibi yaşanan "tartışmalar" ara ara tekrarlıyor. İçimden onları ayırmak, sakinleştirmek – sorunlarını çözmenin başka yolunu göstermek geliyor. Diğer yandan düşünmeden edemiyorum: Komşularım bizim evde sesler yükseldiğinde (evet, ben de insanım) neler hissediyor?

İçimdeki canavar ortaya çıktığında, siz de benim kapımı çalın lütfen! Konudan uzaklaşmaya çok ihtiyacım vardır mutlaka.

Popularity: 3% [?]

İlgili yazılar:

1. Empatik Anne/Baba Hamile kaldım, doğum yaptım, kızımı kucağıma aldım eve geldim günlerce ağladım... e ne yapacaktım ben şimdi? Kızımın arkadaşı olacaktım, benim annem gibi otorite değil, bana keyifle yaklaşacağı bir kişi olmalıydım... İyi güzel ama nasıl?...
2. Altın Öğüt #2: Çocukların ebeveyn ilgisine ihtiyacı olduğunun bilincinde olun Çok kısa sürede davranış ve rutinlerinizde göstereceğiniz bu değişikliklerin ailenize olumlu etkilerini göreceğinizden eminim. Uzun vadede yapabileceğiniz en iyi yatırımlardan biri olacağını garanti ederim....
3. Güneş’in hatırlattığı 7 önemli nokta Cildimiz güneşe maruz kaldığında, kendini koruma mekanizması harekete geçer ve ultra viyole ışınlardan korur. UV ışınlarını emen pigmentler oluşur, biz buna “bronzlaşma” deriz. Maalesef bu pigmentler her zaman gereken korumayı sağlayamıyor....
4. İş işten geçtikten sonra: “ama oto koltuğunda oturmayı sevmezdi” mi diyeceksiniz? Belki diyebilecek birisini tanıyorsunuz. Ben vicdan azabından kendimi atacak yer arıyor olacağımdan eminim. En iyisi bir çocuğun oto koltuğunda nasıl oturacağına bakalım: Örnek anne / baba: Kendiniz her sürüş esnasında emniyet kemerinizi bağlamalısınız. Böylece çocuğunuz için örnek olacak, ona emniyet…...
5. 2009 neden süperdi? Eylülden bu yana düzenli iş hayatı yazılarımda devamsızlığa neden oldu. Sadece yazdıklarımı değil, okuduklarımı da ihmal ettim… ancak çevrimiçi mecralarını takip ettiğim arkadaşlarımın bir başlığa odaklandıklarını fark ettiğimde, benim de yazmamın şart olduğuna karar verdim. Geçirdiğim yıla dair ne yazabileceğimi…...