Her gün bir tane

Son zamanlarda kızımın izinsiz ve sınırsız şekerleme ve çikolata yediğini fark edince bir uzman tavsiyesi aldım.

Paprika ile konuşup ona planımdan bahsettim. Onun istediği bir sayı ve zaman belirledik (15 ve okuldan gelince, parka giderken). Elimizdeki çikolata ve şekerleme seçeneklerinden 15 adet (porsiyon) seçerek kabın içine yerleştirmesine yardımcı oldum.

Kabı tezgahın üzerinde ulaşabileceği bir yerde bırakırken aşağıdaki uyarıları da yaptım:

• her gün okuldan geldiğinde, parka giderken 1 porsiyon seçebilirsin
• günün sonunda birlikte kaç günlük porsiyon daha kaldığını sayacağız
• gereğinden eksik olduğunu fark edersem, bir porsiyon da ben alacağım
• Paprika ve benden başka kimse buradan alamaz

Ertesi sabah da kahvaltıdayken kuralları belirten bir resim de yaptık. Üzerine yapıştırdık.

Ek olarak bu kutunun içindekilerin dayanması gereken süre ile ilgili de bilgi vermek gerektiğine inanıyorum. Örnekte verilen 15 gün için 15 kutudan oluşan bir takvim (basitce kağıda çizilebilir). Her porsiyon alındığında bir kutu çizilir ve çikolata kabına ancak bir daha bu sürenin sonunda yeni porsiyonlar eklenebilir.

Popularity: 4% [?]

İlgili yazılar:

1. Tartışmayalım Paprika bebeklik döneminden çıkana kadar suni tatlandırılmış hiç birşey ile beslenmemiştir. Yuvaya gittiğinde ise soğuk meyve çayları içerdi. Zamanla hayatımıza şeker, çikolata, meyve suları da girdi elbette. Her yeni anneye çocuk doktorunun tembih edeceği üzere, bizimkisi de uyarılarda bulundu: şekerli gıdalara dikkat! Şansımıza “doğal”, “organik” veya “%100″ başlıkları altında sadece meyve içeren, ek katkı maddesi içermeyen meyve suları tam zamanında marketlerin raflarında boy göstermeye başladılar. Ancak bu ürünler de küçük bir çocuğun damağına göre çok şekerli bulduğumdan, onları sulandırmaya başladım. Paprika için bu çok doğal bir işlemdi. Genelde göz kararı %50 su ve meyvesuyu karışımları hazırlıyordum… ta ki yaşca büyük…...
2. Yatağımdaki Misafir Belki 2 yıldır kızımızın yatağımıza gelmemesi ile ilgili çaba sarf ediyoruz. Önceleri yatağımızda deli gibi yatması, ayaklarını ağzımıza sokması, zaman geçtikçe ise büyüdüğü için kapladığı yer sorun olmaya başladı. Tanıdıklardan duydğum hikayeler sebebiyle de gelmesini yasaklamadan, kendisini ikna etmenin en iyi yöntem olduğuna da emindim. Yakından takibe aldığımda fark ettim ki kızımız 02.30 – 03.00 arasında geliyor. O arada gelmez ise sabah 6 civarında mutlaka geliyor. Bunlar uykusunun hafiflediği saatler. Geldiği anda çok kararlı (ve acıklı) bir şekilde kalkıp onu yatağına götürmek şarttı. Bu yıldırıcı bir çaba, ancak kesin sonuç veriyor. Zamanla artık ya hiç gelmiyor veya geri gönderdiğimde ise…...
3. TGIF TGIF’in Etiler Şubesine kızımızla ilk gidişimiz 14 Şubat 2005 olmalı. Paprika artık çocuk sandalyesinde oturabiliyor, kendi kendine yemeğini de yiyordu. Bizim için şaşırtıcı bir akşam olmuştu. Daha evvel hiç çocukla ziyaret etmediğimiz bu restoran meğerse ne kadar çocuk dostuymuş? Kapıda balonlar ile karşılanan minik misafirler yerlerine oturduklarında onlara göre bir servis ve boyama kalemleri geliyor masaya. 3 seçenekli çocuk menüsünden alacağınız yemek, bir gofret veya çikolata eşliğinde geliyor. Restoran zincirinin kurumsal kimliği gereği çocuklar için bakacak, görecek, üzerinde konuşacak o kadar çok şey var ki… Garsonlar da çok ilgili ve güleryüzlüler. Bu restoranda ne kendiniz ne de çocuğunuz için en…...