Anne ola(maya)n Babalar

Dünyanın binbir hali var… ideal olan aile formasyonu anne, baba, çocuktur. Vatandaşlık dersinde biz bunu öğrendik. Çekirdek aile önemlidir, korunmalıdır vs…

Her zaman işler umulduğu gibi gitmez. Bölünen aileler, iki arada kalan çocuklar, kendilerini feda eden anne/babalar. Üzücü!

Son günlerde iki arkadaşım aklımı çok meşgul ediyor: ilki reşit denilebilecek yaşta bir oğlu olan bir baba, ikincisi henüz 4 yaşında bir prensese sahip bir başka baba.

İkisi de aynı çok önemli kararı vermişler: Çocuklarına kendileri bakacak, ebeveynlik edeceklerdi.

Minik kızın babasını bir an evvel karşıma alma arzusundayım. Çok zor bir dönemin başlangıcında olduğundan, bugün kızı ile ilişkisinde, kızının yetiştiriliş tarzında atacağı bazı adımlar ona ilerisi için önemli faydalar sağlayacaktır.

Arkadaşım ile yaptığım çok kısa bir yazışmadan anlıyorum ki aslında kendisi konusuna hakim (olmalı da, bir babadan bunu beklerim) ve bilmedikleri hakkında hemen bilgi araştırıyor. Kızının özgür ve sorumluluk sahibi olarak yetistigini söylüyor.

Kendi kızımın taktiklerinden örnek vererek, hangi tuzaklara düşmemesi gerektiği konusunda bir an evvel bilgilenmesi gerek. Bazı dökülen gözyaşlarının, istediğine ulaşmak uğruna, oskar ödülünü hak eden teatral gösterinin parçası olabileceğini bilmeli. En önemlisi bir çocuğun hareket alanının sağlam sınır çizgilerinin olması gerektiğini, ancak bu sınırlar dahilinde özgür ve sorumluluk sahibi olması gerektiğini anlamalı.

Aksi takdirde diğer baba arkadaşım gibi (ki zamanında elinden geleni ardına koymadığına inanıyorum) bugün yetişkin diyebileceğimiz çocuğunun hayata karşı olan isteksizliği, boşvermişliği ile yüzleşmek zorunda kalabilir.

Ailenin parçalanması, annenin yurtdışında olması, ergen çağında baba oğul kalmaları belki bugüne sürükledi. Zamanında bir bütün ailede otorite görmemiş, dertleri ile yalnız kalmış, neye karşı baş kaldırdığını bilmeyen bir delikanlı – bugünden, daha uzun sürecek hayatının en başında, kendini boşvermiş gidiyor.

Baba çırpınıyor ona motivasyon olacak, ilerlemeyi arzulatacak herhangi bir spor, sanat, işe tutundurmak için. Tek arzusu bitmek üzere olan, ikinci kez devamsızlıktan kaldığı son sınıfına devam etmesi ve 5 üzerinden 3 alması. Ama 18′ine gelmiş birine nasıl yaklaşabilirsiniz?

Annelere bazı duygu ve içgüdüler içimizde büyüyen bebeğimiz ile birlikte veriliyor sanırım. Ben kızıma karşı herkesden daha sert ve kesin tavırlar sergileyebilirken, ne zaman gerçek gözyaşları döktüğünü de anlıyorum. Ancak bu yaşlarda kızım ile kurduğum yakın diyaloğun, ileri yaşlarında bize büyük fayda sağlayacağına da inanıyorum.

İki babayı da attıkları bu çok cesur adım için kutluyorum. Başarılı olmak için bir ölçüt yoktur. Çocuğun için ulaşabileceğin, koyabileceğin bir hedef yoktur. Önemli olan iyi bir insan yetiştirmektir. Bu arada kendini ona kaybetmeden, onu kedine esir etmeden ortak ve mutlu bir hayat yaşayabilmek. İkinize de başarılar diliyor, saygı duyduğumu belirtmek istiyorum.

Bu yazımı okuyan herkesi de yorumları ile destek vermeye davet ediyorum: Sizce en önemli ebeveynlik dersi nedir?

Popularity: 2% [?]

İlgili yazılar:

1. Anne olunca anladım… Çevrenin annelik rolünüzde büyük etkisi olduğunu kabul etmeli, kendinizi en rahat hissedeceğiniz çevreyi yaratmalısınız. Anne olmadan, nasıl bir anne olmak istediğinizi hayal edebilirsiniz, ancak bu öyle bir anne olacağınızın garantisi değildir....
2. Altın Öğüt #4: Hata yapacağınızı baştan kabul edin Veli olmak uzun bir yolculuktur Daha hamileliğinizde onca çocuk eğitimi kitabı yutmadıysanız, size büyükleriniz şöyle yap, böyle yap diye tavsiyeler vermediyse bile, çok vaktiniz var. Deneme yanılma yöntemine başvurabilirsiniz… çok vaktiniz olacak çok. Yanılacağınız, yanlış yapacağınız anlar olacaktır. Kendi çocukluğunuzdan etkileneceksiniz. Belki bir an için kendi çocuğunuza güvenmeyeceksiniz. Ben küçükken şu düşünce ile böyle davranmıştım diye hatırlayacak veya daha da farklı bir bakış açısı: "ben büyürken, benim yoktu. Çocuğumun olsun istiyorum" da olabilir. Bazı hatalar yapacağınızı veya bazı durumları berbat edeceğinizi kabul etmeyi öğrenin. Fakat, kendi hatalarınızdan ders alın! Süreklilik bir çocuk için çok önemlidir. 3 yıl boyunca tekrarladığınız bir…...
3. Empatik Anne/Baba Hamile kaldım, doğum yaptım, kızımı kucağıma aldım eve geldim günlerce ağladım... e ne yapacaktım ben şimdi? Kızımın arkadaşı olacaktım, benim annem gibi otorite değil, bana keyifle yaklaşacağı bir kişi olmalıydım... İyi güzel ama nasıl?...