Ektiğini biçersin
Tunç Kılınç’ın Fikir Atölyesinde yayınladığı bu yazıdan ilham alarak bir anısını paylaşan Uğur Özmen beni gecenin küçük saatlerinde yazmaya teşvik etti.
Yüzümde bir tebessüm ile, insanların kendilerine bir faydası olmaksızın, birbirlerine anonim iyilikler yapma fikrini hayal ediyorum.
Bir kişiye, ansızın, içinizden geldiği için yapacağınız küçük bir iyilik – iliştirdiğiniz kağıt parçası sayesinde büyük bir anlam kazanabilir.
Ben, Tunç Kılınç ve Uğur Özmen’in bu konuda söylediklerine ek olarak, iyilik yapanın iyilik bulacağına da inanırım. Özellikle anne olup, artık sade kendi sorumluluğumu taşımadığımdan beri, bu felsefe hayatımı etkisi altına aldı.
Bu fikrin bir akıma dönüşmesini, blogkürede mim olarak yayılmasını umuyorum – ne kadar çok kişiye yayılırsa, yarın o kadar güzel bir dünyaya uyanabiliriz.
Belki de söylediklerimin hiç bir önemi yok: sadece gece vakti içimi ısıtan bu iki yazıyı paylaşmak istedim.
Popularity: 4% [?]
Tunç blogunda gelişmelerden bahsetmiş http://www.fikiratolyesi.com/2009/03/10/faili-mechul-kiyak-hareketinde-ilk-on-gun/
isil, benim de aklıma hemen aynı film gelmişti. Ayrıntılarını http://www.imdb.com/title/tt0223897/ adresinde görebilirsin
Böyle bir film izlemiştim ve çok hoşuma gitmişti. Bir öğretmenin ilkokul öğrencilerine verdiği bir ödevi anlatıyordu. Çocuklardan bir tanesinin buluşu: 7 kişiye iyilik yapmak ve iyilik yaptığın herkesten de aynen 7 kişiye iyilik yapmasını istemekti.Bunu kendi uyguladı ve başarılı oldu. Malesef filmin birçok yerini hatırlayamadım ama çok etkilendiğim bir filmdi. Bence iyilik yapip mümkün olduğunca yaygınlaştırabiliriz, bugun bu yazıyı yazarken iyilik yapmayı düşünürken bile mutlu oldum. Hadi hepberaber deneyelim, yaptığımız sadece günaydın demek bile olsa karşıdan yanıt alamasak bile devam edelim. Mutlu bir dünya için çaba sarfedelim. Hiçkimseye faydası olmasa da kendimiz güzelleşmiş oluruz ki bence faydası olmaması mümkün değil.
Arkadaşım; keşke insanların yüreği o kadar büyük olsa, hesapsız bir şekilde birini sevindirebilseler. Zaman zaman, “günadın” sözünün altında bile sebep arayan bir toplum haline gelmişiz ne yazık ki. Teşekkürler yazdığın ve paylaştığın için.