Sadece sevmek yetmez

İletişimsizlik günümüz ailelerinin sıkça problem yaşadığı bir konu. Çocuklarıyla sevgiyle iletişim kurmaya çalışan birçok anne baba başarılı olamıyor.

Aileler eğitilmediklerinden, nasıl davranacaklarını bilemiyorlar. Bir yol gösterici de olmadığı için, çocuklarına ulaşamıyorlar.

Kendi hayatımdan kısa bir kesit: Erken ergen yaşlarımda annem ile paylaşmak istediğim konular olurdu (örn: kızlar arasında kıskançlık, ilk hoşlandığım çocuk, bana gelen çıkma teklifi…) Daha anlatacaklarım bitmeden gelen tepkilerin emir, ahlak dersi veya öğüt verircesine olduğunu fark ettiğimde anlatmayı keserdim.  Genelde iletişimsizlik sorunu, iletişim kanalının örnekteki gibi kapatılması nedeniyle oluşuyor. Karşımızdakini dinlemiyoruz, o zaman o da bize yeterince açık davranmıyor. Tabi o iletişim kanalı kapanınca da sorunlar başlıyor.”

Biz ebeveynler de şaşırıyoruz, farklı tarzlarımız var: çok katı anne baba, tamamen çocuk merkezli olanlar veya ikisi arasında bocalayanlar da var. Katı mı olayım… Bazen katı, bazen çok yumuşak…??

Uzmanların savunduğu etkin aile modelidir.

Şöyle açıklamaya çalışayım: Katı aile yapısında sürekli anne baba kazanır. Onların dediği olur, istedikleri yapılır. Bir başka modelde ise sürekli çocuk kazanır. Çocuk mutludur ama ebeveyn kendini ifade edemediği ve yoksayıldığı için mutsuzdur. Böylece dengesiz aile yapısı ortaya çıkar.

Etkin aile modelinde savunulan her iki tarafın mutluluğu ön plana çıkmalı. Çocuk da mutlu olsun, anne baba da mutlu olsun. İkisi de iletişim kanallarını açık tutarak ve ortak bir amaç üzerinde birleşerek, anlaşmalar yaparak, karşılıklı birbirini doğru anlayarak bir aile modeli kurmalılar.

Yemek bile çatışma nedeni oluyor ailelerde. Aslında bebek daha doğduğu zaman annesinin memesinden süt içebiliyor. Yani, bu doğal ihtiyacını karşılıyor.

Çocuk da çok rahat karşılayacak ama biz çocukları o hale getiriyoruz ki, kendi ihtiyaçlarını tek başlarına gidermekten yoksun, tek başına hiç bir eylemi yapamayacak durumda oluyorlar.

Bunu yaparken ise sevgi adına yaptığımızı sanıyoruz. Çocuklarımızın kişiliklerinin gelişmesi, birey olmalarını engelliyoruz. Benim çocuğum zarar görecek diye aşırı korumacı tavırla onların aslında birey olmalarını engelliyoruz.

Bu çok küçük yaş itibariyle gördüğümüz itirazlar, aslında çocuğun ben artık varım, bu dünyadayım ve kimliğimi oluşturuyorum, demesidir. Ama biz onu sürekli kırmaya çalışıyoruz. Hayır, o öyle değil, bunu böyle yapamazsın. Şunu yemen lazım, daha güçlü olacaksın. Ve çocuk bunları zamanla kendi kendine giderebilmeyi öğrenemiyor.

Popularity: 1% [?]

İlgili yazılar:

1. Altın Öğüt #4: Hata yapacağınızı baştan kabul edin Veli olmak uzun bir yolculuktur Daha hamileliğinizde onca çocuk eğitimi kitabı yutmadıysanız, size büyükleriniz şöyle yap, böyle yap diye tavsiyeler vermediyse bile, çok vaktiniz var. Deneme yanılma yöntemine başvurabilirsiniz… çok vaktiniz olacak çok. Yanılacağınız, yanlış yapacağınız anlar olacaktır. Kendi çocukluğunuzdan etkileneceksiniz. Belki bir an için kendi çocuğunuza güvenmeyeceksiniz. Ben küçükken şu düşünce ile böyle davranmıştım diye hatırlayacak veya daha da farklı bir bakış açısı: "ben büyürken, benim yoktu. Çocuğumun olsun istiyorum" da olabilir. Bazı hatalar yapacağınızı veya bazı durumları berbat edeceğinizi kabul etmeyi öğrenin. Fakat, kendi hatalarınızdan ders alın! Süreklilik bir çocuk için çok önemlidir. 3 yıl boyunca tekrarladığınız bir…...
2. Altın Öğüt #2: Çocukların ebeveyn ilgisine ihtiyacı olduğunun bilincinde olun Çok kısa sürede davranış ve rutinlerinizde göstereceğiniz bu değişikliklerin ailenize olumlu etkilerini göreceğinizden eminim. Uzun vadede yapabileceğiniz en iyi yatırımlardan biri olacağını garanti ederim....
3. Altın Öğüt #5: Temel ihtiyaçları es geçmeyin! Çocukların bazı temel ihtiyaçları karşılanması şarttır Uyku Yemek düzeni Teşvik Sevgi & İlgi Övgü & Onay Pek çok sorunun temelinde çocuğun uykusunu yeterince alamamış olması yatar. Minik yüreğinizin ilk aylarını düşündüğünüzde, ihtiyacı olan uykuyu kendi kendine aldığını hatırlayacaksınız. İlk üç yıl uyku bir çocuk için çok önemlidir. Uyurken büyür deriz ya… nöron sistemini geliştiren büyüme hormonları faaliyete geçer. Çocuğun uykusuzluğu aşırı hızla giden bir arabada emniyet kemeri olmaksızın oturmak kadar tehlikelidir. Zihinsel gelişim normal seviyelere ulaşamaz. İlk yaşını doldurduğunda beyin doğum hacminin iki katına çıkar. Bu süreçte bebeğin 10-12 saat gece uykusuna ihtiyacı vardır. Beyinsel büyüme etapları 6-8, 10-12 ve…...