Son yıllarda bazı AVM’lerin meydanlarına kurulan mini sahalar gençlerimizin ilgisini uyandırdı. TV’de yapılan yarışmanın da etkisi oldu mutlaka. İstanbulda bir elin parmakları ile sayılabilecek bir kaç sahanın varlığını biliyorum ama ya uzaktalar ya da sezonluklar. Geçen kış sonunda bir yön göstergesi Metrocity AVM içerisinde buz paten sahası olduğuna dair işaret ediyordu. "Gelip, görmeliyim" diye düşündüm ama çok yakınımda olan bu AVM’ye hiç mi hiç yolum düşmedi.

Geçen Pazar akşamı saat 18′den sonra keşif amaçlı gittik. Gözlerim parladı resmen. Oldukça büyük (yarı olimpik), gayet düzenli, kafesi, kiralık ayakkabı ve dolapları, WC’si olan bir tesis varmış meğerse… Aldığım bilgiye göre yıl boyunca da açıkmışlar.

Paprika ile geçen yıl buzlara atmıştık zaten kendimizi. Yurtdışından özel olarak aldığım çift bıçaklı patenleri kendi ayakkabılarının üzerine takıp, sahaların prensesi olmuştu. Bu sefer benim gibi patenler giydiği için çok heycanlı ve mutluydu. Buz üzerinde dikkatli olması gerektiğini, düştüğü zaman canının acıyacağını çabuk hatırladı. Kısa bir süre sonra Papatyam ile aynı yaşta olan bir kız yanımıza geldi… kendisi epeyidir kayıyormuş. Hemen bize bir kaç hareketini gösterdi. Papatyam değil ama ben onu taklit edince de çok memnun oldu. Daha sık gelmemiz, ders almamız konusunda da tavsiyede bulundu.

Bize yakın bu yeni boş vakit aktivitesini bulduğuma çok memnun oldum. Önümüzdeki yıl başlayacak ilkokul öncesinde Paprikayı mümkün olan her tür hobi ve spor ile tanıştırmak istiyorum. Kendine beğeneceği bir, belki iki aktiviteyi okul sonrasında devam ettirebileceğimiz umudu ile…

Ilk film Alex ve arkadaşlarını Madagaskar’da bırakmıştı, ikincisi ise hayvanların Alex’in kökeni olan evden New York’a gitmeye çalışırken devam ediyor. Zavallı Alex şehrin göbeğindeki bir hayvanat bahçesinin dans eden yıldızı olabilir ama vahşi olmak ile ilgili hiç bir bilgisi yok. Aslında tüm hayvanların kendilerine ait sorunları var: Marty kendi özgünlüğünü bırakmayı istememesinden, Melman’ın hastalık hastası olmasına kadar… Alex’in hayatı tehlikeye girdiğinde ama dostlar arkadaşlarını kurtarmak için birlik oluyor.

Çocuklarımız için ailevi değişiklikleri, romantizmi ve arkadaşlık meselelerini ele almak için iyi bir yöntem, kendi konularımızı konuşmak için iyi bir araç olabilir.

Böylesi bir film geldiğinde haftanın konusu olarak seçebilir, desteklemek için çocuklarınız ile hayvanat bahçesini ziyaret edebilir, çocuklara yönelik ansiklopedilerden (evet gerçekten kitap açmak icap edecek) yararlanarak animasyonda rol alan karakterleri inceleyebilirsiniz.

Yurtdışında izleyenlerin film hakkında anlattıkları filmin başında aslan ve avcı arasında heycanlı sahneler olabildiğine işaret ediyor. Film seansına girmeden çocuğunuz ile bu konuda konuşmanızı, onu vahşi hayatta doğal kabul edilen avlanma hakkında bilgilendirmeniz faydalı olacktır.

Filmi seyredenlerin yorumlarını bekliyorum, zira biz gösterime girer girmez gitmeyeceğiz.

Katılan uluslararası konuşmacılardan biri olan Peter Lockey eğitimde kukla kullanımının önemini anlattı, örnekler verdi. Birkaç kutu ve valizden çıkardığı türlü el kuklaları parmak boyundan, bir küçük çocuk boyuna kadar değişiyordu. Aslında eğitmen olan Bay Lockley, eğitimleri sırasında sınıf içinde sıkça kuklalar kullanırmış. "Nasıl yani?" dedirttiren bu konu derinleştikçe çok anlamlı ve eğlenceli bir hal aldı.

Daha konuşmasının başında önemle üzerinde durduğu bir ayrıntı çocukların kuklaları her zaman "canlı" görmeleri gerektiği idi. Önünde bir valiz ile çalışmasının nedeni de buydu. Seyircinin görmeyeceği bir şekilde kuklayı eline geçiriyor ve hareketli bir şekilde konumlandırıyor. Nerdeyse dirseğine kadar eline geçirdiği köpek kuklasını diğer kolu ile kucaklarken, bir parmağına geçen minik fare kuklasını iki avcunun içinde saklıyordu. Bazı kuklalar ağız hareketi gerektiriyor. Bazıları sessizce etrafa bakarken, diğerleri içlerinde bulunan pompalar sayesinde öten sesler çıkartabiliyor.

Beni çok etkileyen bu sunumdan aldığım, orjinali web sitelerinden de bulunabileceği, notları tercüme ederek paylaşmak istedim.

• Bir kukla, tüm müfredatta uyarlanabilecek, önemli roller oyna yabilir. Öğrenim zorluğu yaşayan veya özel eğitim ihtiyacı duyan çocuklar bir kuklanın derse getireceği yeni boyuttan çok yararlanacaklardır.
• Çocukların kuklanın yaptığı hataları düzeltmesine imkan tanıyın. Bir toplama veya heceleme hatasını düzeltebildikleri zaman, üzerlerindeki baskı azalacak, çocukların öğrenmek için ihtiyacı olan alan açılacaktır.
• Utangaç veya çekingen çocuk kendisine "ilgi" gösteren bir kukla ile büyüklere paylaşmadığı şeyleri konuşacaktır.

Teknik hakkında ipuçlar

• Bir el veya kolun, çıplak veya kukla ile, yapabileceği hareketleri araştırın. Kullanacağınız kuklaya göre hangi hareketlerin uygun olacağını düşünün. Bu çok bariz görünse de, inandırıcı kuklacılık için çok önemli bir unsurdur. Uzun diyalog ve hareketlerden kaçının. Etkin d avranış biçimi veya destekleyici eşyaların kullanımı kelimelerden daha güçlü olacaktır.
• Büyük bir kuklayı örneğin hikaye zamanında kullanarak, kitabın dramatik etkisini arttırabilirsiniz. Kuklanın dizinizde oturmasına izin verin. Sizin en iyi dinleyiciniz olablir. Hikayenin önemli noktalarına tepki verebilir, sayfaları çevirmenize yardımcı olabilir.
• Bir kukla haftalık "misafiriniz" olabilir ve çocuğa son görüşmelerinden bu yana neler yaptığını anlatır. Güncel konunuz ile ilgili bir eşya getirip (sonbaharda kozalak gibi) çocukların incelemesine izin verebilir.
• Kuklanız ile kuracağınız göz teması çok önemlidir. Birbirimiz ile konuşurken gözlerimize bakarız. Kuklanız ile konuşurken de bunu yapmalısınız.
• Çocukların dikkatini çekebilmek için profesyonel kuklacı veya vantrilok olmanıza hiç gerek yok. Ağız hareketleri yapabilen bir kukla kullanıyorsanız çocuklar dudaklarınızı değil, onu takip edeceklerdir. Onlar kuklanın canlı olmasını isterler, eğer siz onu konuşturduğunuzu saklamazsanız, çocuklar da bu gerçeği öne çıkartmak için bir neden aramayacaklardır.
• Bir ayna karşısında çalışın. Kuklanıza aşina olun, sizinle TV seyretmesine izin verin…
• Kuklanın illa konuşmasına gerek yoktur. "Üzgünüm kurbağnın sesi kısılmış" veya "Ejderha çok çekingen sadece bana fısıldayacak" şeklinde bir açıklama yapın. Artık sadece hareketlerine odaklanmakta serbestsinizdir.

Kuklayı nasıl kullanabiliriz

• Çocuğun kuklayı İlk ortaya çıktığından "evine" dönene kadar hep canlı gördüğünden emin olun.
• Göz teması çok önemli

1. Kukla bir çocuktan diğerine baksın - kukla neyden bahsettiğini biliyor.
2. Hızlı ileri geri bakış endişe ifade eder.
3. Hızla iki kez ileri geri bakış şaşkınlığı ifade eder.
4. Hiç göz teması kurmamak da çok yardımcı olur - eğer kuklanın adını kullanarak bir soru sorduğunuzda kendisi tavana veya başka bir yere bakıyorsa, sizi görmezden gelmeye çalıştığı aşikardır.
5. Ters yöne bakan sabit gözler ve kafa kızgın olduğunu, red ettiğini gösterir.
6. Size ve başka yöne yavaş hareketlerle bakacak olduğunda utandığını veya darıldığını anlatır.
7. Başının düşmesi üzüntüyü, yavaş hareketleri ise depresyon veya uykusunun geldiğini gösterir
8. İnat ettiğinde başını dik yukarı kaldırır.
9. Yana yatan baş kızgınlık veya kafa karışıklığını ifade eder.
10. Kuklanız çocuklara bakar ise onlar da ona bakacaklardır.

Kuklanızın ağız hareketlerini, konuşmanız ile doğru senkronize etmeniz inandırıcılığını arttıracaktır. Kuklanızı hep, ancak kendinizi rahat hissettiğinizde kullanın. Keyfini çıkartın!

İnternette gördüğüm bir resim bana bu şirin aydınlatma unsuru ilhamını verdi… Yurtdışında (biraz bize de sıçramış durumda) Halloween yani Cadılar Bayramı kutlanırken kullandıkları korkutucu süslemeler hiç tarzım olmasa da, içtiğimiz hazır ayran şişesini değerlendirmek için harika bir fikir olduğunu düşündüm. Sonbaharda, saatler de ileri alınıp erkenden gün kararınca, etrafı böylesi ışıklar ile aydınlatmak çok hoşuma gidiyor.

Nerdeyse tarif gerektirmeyecek kadar basit olan bu çalışma için boş ayran şişesi, silinmez gazlı kalem, makas ve çay mumuna ihtiyacınız var. Şişenin herhangi bir yüzüne göz ve ağız çizip, tam arkasına yaklaşık 10×10 cm’lik bir delik açın. Şişenin kapağını açmayı ihmal etmeyin. Her ne kadar küçük çay mumları güvenle yanıyorsa da şişeyi koyacağınız yerde yanıcı malzemelerin olmamasına dikkat edin.

Papatyam heycan ile boşalacak bir sonraki şişeyi bekliyor… Bana yaptığınız hayaletlerin resimlerini gönderin burada küçük bir hayalet kasabası oluşturalım.

Kendisinin çöp toplayan yanlız bir robot olduğu, güzeller güzeli Eve ile özel anlar paylaştığı ve hamam böceği hakkında bile bir çok anlatım ve yorumu okumamak, film hakkında bilgi edinmemek için çok çabaladım.

Paprikam ile birlikte filmin heycanını yaşamak benim için çok önemli. İşte filmde gördüklerimiz, bizi ektileyen bazı ayrıntılardan esinlenerek çıkardığımız sonuçlar:

• İnsanoğlu o kadar çok üretmiş, tüketmiş ki çöpler dağlara dönüşmüş. Makinalar insanoğlunun çöpünü yok etmeye dayanamamış. Sarf ettiklerimiz ile daha dikkatli olmalıyız…
• Minicik bir bitki ne büyük önem taşıyor. Onlarca robot ve insan küçücük bir canlıyı kurtarmak uğruna mücadele veriyor.
• Sürekli oturup televizyon seyreden insan hımbıllaşır. Yürümeyi, hareket etmeyi unutur: şişmanlar. Sağlıklarını kaybederler. Oysa bir an olsun başını ekrandan uzaklaştıran Mary ve John etrafın güzelliğini fark eder, havuzda oyun oynar, daha da önemlisi birbirini bulurlar.
• ‘Arızalı’ robotlar sıra dışı olmanın aslında ne kadar güzel birşey olabileceğini, birlikten güç doğduğunu gösteriyor.

Özetle Wall-e kesinlikle DVD arşivimizde yerini alacak olan bir yapıt. Dünya çapında bu kadar ses getirdiği için değil, ancak içinde çocuğuma verecek bir çok olumlu mesajı olduğundan.

Lütfen çocuklarınızı bir filmin başında yalnız bırakmayın - onlar ile paylaşın… seyredilende paylaşacak birşey bulamıyorsanız… belki kimsenin seyretmesine değer değildir?

Hedefkitle: Çocukların gözü ile

Var mı başka bir oyuncak hayal edebileceğiniz her renkte üretilen, çeşit çeşit ebadlarda, hepsi birbirine uygulanabilir, sonsuz kombinasyon olasılığı olan… 4-5 parçadan oluşturabileceği mini uçaktan, binlerce parçadan oluşturulabilinir Boğaz Köprüsünün replikasyonuna kadar… Her eline aldığında yaratabileceği yeni bir “şey”.

Anne

Çocuğum başına oturduğunda en az 1 saat kadar meşgul. Sadece sessizliğe bürünmüyor, yaratıyor. Beyninde milyonlarca minik şimşekler çakıyor: hayal ediyor, düşünüyor, belki geleceğin gökdelenini kurguluyor. Arada bir - iki minik parça kaybolsa da önemli değil, bütünü bozmuyor… harika şeylerin yaratılmasına hiç engel olmuyor. Tamamlanmaya ihtiyaç duymayan, çoğaldıkça daha da çok mutluluk veren oyuncak.

Baba

Kenara çekil ben de oynayacağım!

Legonun dünya çapında düzenlediği bir organizasyonun sonuncu Türkiye ayağını ziyaret ettik. Aslında çeşitli şehirlerde yapılan yarışma birincileri, 06.09.2008 tarihinde İstanbulda bir AVMde birbirlerine karşı yarışmış, Türkiye birincisi belirlenmiş. Bursa’dan katılan Sarp Sümer yaptığı Yardımcı Santral ile 10 çocuğun arasından sıyrılarak, Ekim ayında Danimarka Legoland’a gitmeye hak kazandı.

Bir yetkili ile yaptığım görüşmede jürinin kimlerden oluştuğunu sordum… Mimar, endüstriyel tasarımcı ve pedagog gibi mesleklerden oluşan kalabalık ve önemli bir grubun olduğunu öğrendiğimde bu organizasyonun ciddiyeti gözümde daha da arttı.

Bu yarışmaya kızlardan fazla ilgi gösterilmediği beni şaşırttı. Lego gibi  yaratıcılığı teşvik eden bir oyuncak neden erkeklere mal edilir ki? Biz mi kızlarımıza empoze edemiyoruz?

Yukarıda çektiğim fotoğrafların sadece bazılarını paylaştım yarışma birincisinin haricinde hiç biri özel bir nedenle seçilmiş değildir.

Şimdi anneler çok şanslı: aşağıda beğenerek takip ettiğim anaokullu.com gibi  web sayfaları keyifle oynamanız için parmak oyunları yayınlıyorlar.

ÇAL KAPIYI

Çal kapıyı (Alına vurularak kapı çalma hareketi yapılır)
Bak pencereden (Gözlerin önünde parmaklar gözlük gibi birleştirilir.)
Çevir mandalı (Baş ve işaret parmağı ile burun bükülür)
Gir içeriye (İşaret parmağı ile ağız gösterilir.)
Al bir sandalye (Kulak memelerinden biri tutulup çekilir.)
Otur şuraya (Diğer kulağın memesi çekilir.)
Nasılsın? Bugün Ayşe, Fatma (Bir elle çene tutulur)

Ebeveyni çağresiz bırakan bu dönemde minik yüreğinizin gözyaşları, annenin üzüntü kat sayısının artışı dayanılmaz bir hal alır. Banyo zamanını tekrar eğlenceye dönüştürmenin yolları var. Bazı basit adımları bir haftalık süreye yayarak yeni bir girişimde bulunmak denemeye değer.

• Yeni banyo oyuncaklarını küvetin dışında, oyun esnasında tanıştırın. Ufaklığa gemisi ile karada oynamasına izin verin. Keyif alınca, su içinde yüzdürmenin daha da zevkli olduğunu gösterin.
• Sizin yardımcınız olsun. En son giydiği şort veya bluzunu yıkanması gerekir. Bu konuda size yardım etmesini önerin.
• Banyoyu doldurmayın. Küvetinizi sadece ayaklarını kaplayacak kadar doldurup, orada oynamasına, oturup, su sıçratmasına zaman tanıyın. Kendini güvende hissettikçe su miktarını arttırabilirsiniz.
• Alanı daraltın. Küvet veya duşunuzun içine bir leğen yerleştirin. Çocuklar, çocuk boyunda şeylerden hoşlanırlar. Yapacağınız su tasarrufu da cabası.
• Güvenliğini sağlayın. Küvet içine kaymaz örtülerden alabilirsiniz. Miniğiniz kaymayınca kendini daha emniyette hissedecektir.
• Önceden haber verin. Çocuğunuzun başından su dökeceğinizde bilgilendirin. Ona başını geriye doğru eğmesinde yardımcı olun veya gözlerini örtmesi için küçük bir el havlusu önerin.
• Eğlenceye odaklanın. Hergün şampuanlanıp, sabunlanmak zorunda değil ki, bırakın arada bir keyfini çıkarsın.

Hala direniyorsa ısrarcı olmayın. Bir kaç hafta sonra yeni fikirler ile tekrar deneyebilirsiniz. Örneğin komik bir banyo şarkısı üreterek veya oyuncaklarının birisine banyoya alışmasında yardımcı olarak.

Tuvalet eğitimi gibi bu da zamanla geçeceği bir kilometretaşı. Belki bir durup, soluklanması lazım.

Gelişen teknoloji çocuklarımızın ellerine dijital fotoğraf makinalarımızı film, baskı ve ziyan kaygısı olmadan teslim etmemize imkan tanıyor… Şahsen çocuk anladıkça, ne yaptığını bildikçe bir teknolojiyi kullanmasına izin verme taraftarıyım, ama Paprikanın ara sıra fotoğraf makinamı kullanmasına göz yumuyorum.

Beklenmedik kareler bizi pek neşelendiriyor.

Yukarıda linkini verdiğim ve başlıkta bahsettiğim programı çok beğendim. Her yönden faydalı: bir ebeveynin çocuğu ile hobisini paylaşırken, vapura binmek, açık havada yürüyüş yapmak, keşife çıkmak… gönül daha ne ister ki? Benim gibi çocuğu henüz 5-6 yaşlarında olanlar konuya biraz daha dikkatli yaklaşacaklardır… yorucu olabilir.

Konu mankeni olacak kedilere poz vermek için rüşvetler bile hesaplanmış…

Fotoğraf turunun ardından her anne ya da baba, kendi çocuklarının çektiği fotoğrafları bir cd ye kaydedip, tur rehberine gönderiyor ve her çocuğun en iyi fotoğraflarını seçip, gerekli olan kadraj ve renk düzenlemelerinden sonra, tüm çocukların karma fotoğraflarından oluşan bir internetten satın alınabilir FotoKitap  oluşturuluyor.

Çok cazip değil mi?

]]> http://www.cocuklaHayat.com/2008/09/cocuklarla-fotograf-turu/feed/ http://www.cocuklaHayat.com/2008/08/ip-top-ve-cember/ http://www.cocuklaHayat.com/2008/08/ip-top-ve-cember/#comments Fri, 29 Aug 2008 21:05:45 +0000 Handem http://www.cocuklahayat.com/?p=266 Elbette spiral kaydıraklar ve tırmanma kuleleri çok eğlencelidir, ama çocuğunuza en “iyi antrenmanı” sağlayamazlar. Yapılan bir araştırmada top, hulahup (çember) ve atlama ipi gibi taşınabilir oyuncaklarla oynayan çocuklar sabit parklarda oynayan çocuklardan daha aktif oluyorlarmış. Sabit parklar tırmanma gibi  bazı kaba motorları geliştiriyor, ancak çocuk ip veya top ile daha çok oynayarak enerji harcıyor.

Belki bir sonraki park ziyaretinizde bir de top alırsınız yanınıza?